ਧਰ ਜੀਅਰੇ ਇਕ ਟੇਕ ਤੂ ਲਾਹਿ ਬਿਡਾਨੀ ਆਸ ॥ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਕਾਰਜੁ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ , ੨੫੭ (257)
ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦੜੀਏ !ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪਕੜ।ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇ।
ਨਾਨਕ, ਨਾਮ ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
20 ਮਈ 1710 :- ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਸਰਹੰਦ ਫਤਹ ਦੀ ਖਬਰ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲੀ।
ਜਦੋਂ ਸਰਹਿੰਦ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਮੁਗ਼ਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਪੂਤਾਨਾ (ਰਾਜਸਥਾਨ) ਵਿੱਚ ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਦਰੋਹ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 20 ਮਈ 1710 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਰਹਿੰਦ ਮੁਗ਼ਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਸੂਬਾ (Provincial Capital) ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨੇ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਪਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ:
ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ: ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਸਰਹਿੰਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਧਾ ਦਿੱਲੀ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ: ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਮੁਗ਼ਲ ਅਫ਼ਸਰ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਇਸ ਖ਼ਬਰ ਨੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਰਣਨੀਤੀ ਬਦਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ:
ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ: ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਉਦੈਪੁਰ ਅਤੇ ਜੋਧਪੁਰ) ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਲਗਾ ਸਕੇ।
ਖ਼ੁਦ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਕੂਚ: ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਵਧਣ। ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਫ਼ੌਜ ਅਤੇ ਤੋਪਖਾਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਇਹ ਘਟਨਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਮਹਿਜ਼ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਨੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਕੂਮਤ (ਮੁਗ਼ਲ ਸਾਮਰਾਜ) ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਖ਼ੁਦ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਕੀ ਜੰਗਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।