ਜਾਲਿ ਮੋਹੁ ਘਸਿ ਮਸੁ ਕਰਿ ਮਤਿ ਕਾਗਦੁ ਕਰਿ ਸਾਰੁ ||
ਭਾਉ ਕਲਮ ਕਰਿ ਚਿਤੁ ਲੇਖਾਰੀ ਗੁਰ ਪੁਛਿ ਲਿਖੁ ਬੀਚਾਰੁ ||
ਲਿਖੁ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹ ਲਿਖੁ ਲਿਖੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥ਬਾਬਾ ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿ ਜਾਣੁ ॥ਜਿਥੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਤਿਥੈ ਹੋਇ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ਜਿਥੈ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਸਦ ਖੁਸੀਆ ਸਦ ਚਾਉ।।ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਟਿਕੇ ਨਿਕਲਹਿ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਗਲੀ ਵਾਉ ਦੁਆਉ ॥੨॥ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹਿ ਉਠਿ ਰਖੀਅਹਿ ਨਾਵ ਸਲਾਰ ॥ਇਕਿ ਉਪਾਏ ਮੰਗਤੇ ਇਕਨਾ ਵਡੇ ਦਰਵਾਰ ॥ਅਗੈ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰ ॥੩॥ਭੈ ਤੇਰੈ ਡਰੁ ਅਗਲਾ ਖਪਿ ਖਪਿ ਛਿਜੈ ਦੇਹ ॥ਨਾਵ ਜਿਨਾ ਸੁਲਤਾਨ ਖਾਨ ਹੋਦੇ ਡਿਠੇ ਖੇਹ ॥ਨਾਨਕ ਉਠੀ ਚਲਿਆ ਸਭਿ ਕੂੜੇ ਤੁਟੇ ਨੇਹ ॥੪॥੬॥
ਮਹਲਾ ੧ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਸਿਰੀ ਰਾਗ, ੧੬
ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਸਾੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਸਾ ਕੇ ਸਿਆਹੀ ਬਣਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਾਗਜ ਬਣਾ |
ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਮ ਤੇ ਲਿਖਾਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੀ ਲਿਖ |
17 ਮਈ 1710 :- ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦਾ ਜਲੰਧਰ ਦੁਆਬ ਵੱਲ ਕੂਚ ਅਤੇ ਰਾਹੋਂ ਦੀ ਫਤਹਿ
੧੪ ਮਈ ੧੭੧੦ ਨੂੰ ਸਰਹਿੰਦ ‘ਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਦੀ ਧਾਕ ਜੰਮ ਗਈ ਸੀ। ਸਰਹਿੰਦ ਦੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਜਦੋਂ ਸਤਲੁਜ ਨਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਲੰਧਰ ਦੁਆਬ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਲੰਧਰ ਦੁਆਬ ਦੇ ਸਿੱਖ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜਦਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਸਨ। ਸਰਹਿੰਦ ਦੀ ਫਤਹਿ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਆਬੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਸ਼ਮਸ ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ ਕਿ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਬੰਦ ਕਰੇ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਖ਼ਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
੧੭ ਮਈ ੧੭੧੦ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਨਵਾਂਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਰਾਹੋਂ (Rahon) ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਸੀ।
ਗੁਰੀਲਾ ਯੁੱਧ ਨੀਤੀ (ਛਾਪਾਮਾਰ ਯੁੱਧ): ਸ਼ਮਸ ਖ਼ਾਨ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫ਼ੌਜ ਸੀ। ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਰਣਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ। ਉਹ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸਿੱਖ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ।
ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ: ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜਾਂ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਵਧਾਨ ਹੋਈਆਂ, ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ੧੭ ਮਈ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ (ਧਾਵਾ) ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਇਸ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਨੇ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਪੈਰ ਉਖੇੜ ਦਿੱਤੇ।
ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਰਾਹੋਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ‘ਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉੱਥੇ ਵੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦਾ ਕੇਸਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਝੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਜਲੰਧਰ, ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਅਤੇ ਨਵਾਂਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਮੁਗ਼ਲ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।