ਸਲੋਕ ਮ ੩
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਜਾਇ ||
ਜੇ ਕੋ ਮੂਰਖੁ ਆਪਹੁ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ||
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ||
ਮਹਲਾ ੩ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ
ਸਲੋਕ, ੫੫੬
ਹਰ ਕੋਈ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ | ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ |
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਗੁਰਮੁਖ ਹੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ |
17 ਅਪ੍ਰੈਲ -ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ।
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਹਾੜੀ ਰਾਜੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਹਿਲੂਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਚੰਦ, ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਠਾਠ-ਬਾਠ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਣਜੀਤ ਨਗਾਰਾ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਹਾਥੀ) ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ੧੭ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ।
ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦੀ ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜੀ ਮਸ਼ਕਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਭੰਗਾਣੀ ਦੀ ਜੰਗ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਸੀ ਜੋ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੀ ਸੀ। ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੱਚੇ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੀਆਂ।
ਇਹ ਜੰਗ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਭੰਗਾਣੀ ਦਾ ਇਲਾਕਾ।ਇਹ ਜੰਗ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜੇ।ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਹਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਣਮੱਤਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪਰਚਮ ਲਹਿਰਾਇਆ।