ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਏਕੁ ਓਹੀ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਆਕਾਰੁ ॥ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਰਬ ਕੋ ਆਧਾਰੁ ॥

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਮਨ ਮਹਿ  ਧਿਆਇ ।।ਛੋਡਿ ਸਗਲ ਸਿਆਣਪਾ  ਸਾਚਿ ਸਬਦ ਲਿਵ ਲਾਇ।। ੧ ।।ਰਹਾਉ ।।

ਦੁਖੁ ਕਲੇਸ  ਨਾ ਭਓ ਬਿਆਪੇ ਗੁਰ ਮੰਤ੍ਰੁ ਹਿਰਦੇ ਹੋਇ ।।ਕੋਟਿ ਜਤਨਾ ਕਰਿ ਰਹੇ  ਗੁਰ ਬਿਨ  ਤਰਿਓ ਨਾ ਕੋਈ ।।

ਦੇਖਿ ਦਰਸ਼ਨ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰੈ  ਪਾਪ ਸਗਲੇ ਜਾਹਿ ।।ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ  ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ।।

ਸਾਧਸੰਗਤ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ।।ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਮਨ ਇਹੁ ਭਾਉ ।।

ਮਹਲਾ ੫ – ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
 ਸਿਰੀ ਰਾਗ  ਅੰਗ ੫੧

ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਦਿੱਸਦਾ ਜਗਤ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ।

ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ! ਉਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ । ਉਸੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਮਰਦੇ ਰਹੀਏ !

ਹੇ ਭਾਈ ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖ ( ਭਾਵ ਹਉਮੈ  ਛੱਡ ਕੇ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਰਧਾ ਬਣਾ )।

ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਤੁਰਾਈਆਂ ਛੱਡ ਦੇ । ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ- ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜ ।

ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਕੋਈ ਕਲੇਸ਼ ਕੋਈ ਡਰ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਲੋਕ ਕਰੋੜਾਂ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ , ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ।

ਗੁਰੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਫੜ  ਲੈਂਦਾ ਹੈ,  ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਹਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਢਹਿ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸਦਾ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ।

ਹੇ ਨਾਨਕ ਉਹ ਬੰਦੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ , ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ।



15 ਜਨਵਰੀ 1921 :- ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਪੰਜਾ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ‌।

15 ਜਨਵਰੀ 1921 ਦੇ ਦਿਨ ਸ੍ਰੀ ਪੰਜਾ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਪੰਥਕ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪੰਜਾ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਮਹੰਤ ਮਿੱਠਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ ਨੇ 15 ਜਨਵਰੀ 1921 ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜਥਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸਿੱਖ ਜਥੇ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਦੇ ਭਾਰੀ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਮਹੰਤ ਮਿੱਠਾ ਸਿੰਘ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਬਰਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਥੇਦਾਰ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ ਨੇ ਬੜੀ ਦਲੇਰੀ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਮਹੰਤ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ-ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲੀ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਬਣੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੌਮ ਜਥੇਬੰਦ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲੇ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜ਼ਾਲਮ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨੂੰ ਝੁਕਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।