ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਗੰਨਿ ||
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖਿ ਵਸੰਨਿ ||
ਮਹਲਾ ੪ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ
ਸਲੋਕ, ੩੦੧
ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਠੇ ਪਹਿਰ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਣ ਪਰ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾ ਮੁਕੇ |
ਰਬ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵਸਦੇ ਹਨ |
13 ਮਈ 1952 :- ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੈਸ਼ਨ ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਅਕਤੂਬਰ ੧੯੫੧ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ੧੯੫੨ ਤੱਕ ਹੋਈਆਂ। ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਅਭਿਆਸ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕਰੋੜਾਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੋਟ ਪਾਈ ਸੀ।
ਲੋਕ ਸਭਾ: ੧੭ ਅਪ੍ਰੈਲ ੧੯੫੨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਰਾਜ ਸਭਾ: ੩ ਅਪ੍ਰੈਲ ੧੯੫੨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ‘ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਸਟੇਟਸ’ (ਰਾਜ ਸਭਾ) ਬਣਾਈ ਗਈ।
੧੩ ਮਈ ੧੯੫੨ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ੧੧ ਵਜੇ ਸੰਸਦ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਸਦਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੈਠਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਪਹਿਲਾ ਭਾਸ਼ਣ: ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਾ. ਰਾਜੇਂਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਸੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੇਂ, ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਵਿਜ਼ਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ: ਇਸ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ (ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ), ਡਾ. ਬੀ.ਆਰ. ਅੰਬੇਡਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
੧੫ ਮਈ ੧੯੫੨ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਵਾਸੂਦੇਵ ਮਾਵਲੰਕਰ (G.V. Mavalankar) ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦਾ ਸਪੀਕਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਲੋਕ ਸਭਾ ਦਾ ਪਿਤਾ’ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਾ. ਸਰਵਪੱਲੀ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਦ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮਿਆਰਾਂ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਅੰਤ: ਇਹ ਸੈਸ਼ਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਜਾਣਗੇ।
ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ: ਇਸ ਸੈਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਵਿਭਿੰਨਤਾ: ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ, ਹਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।